Aikido (ไอกิโด)

     เป็นศิลปะการต่อสู้อย่างหนึ่งของญี่ปุ่น ก่อตั้งโดย Morihei Ueshiba เป็นการผสมผสานศิลปะการต่อสู้ แนวคิดและความเชื่อ ไอกิโด แปลว่า วิถีแห่งลมปราณ เป้าหมายของปรมาจาร์ย Ueshiba คือต้องการสร้างศิลปะที่สามารถป้องกันตัวเองได้ ในขณะที่ป้องกันผู้ที่เข้ามาทำร้ายไม่ให้ได้รับบาดเจ็บมากนัก

     ไอกิโดจะคล้อยตามความเคลื่อนไหวของผู้ที่เข้ามาทำร้ายและเปลี่ยน ทิศทางของการ โจมตีมากกว่าที่จะฝืนต้านเอาไว้ นักไอกิโด
จะนำแรงโมเมนตั้มของฝ่ายตรงข้ามมาเพื่อใช้ในการเปลี่ยนทิศทาง เทคนิคเหล่านี้จะสมบูรณ์ก็ต่อเมื่อใช้ร่วมกับการทุ่มและการล็อค

    ไอกิโดแตกแขนงออกมาจากศิลปะการต่อสู้ที่ชื่อว่า ไดโตะ ริว ไอกิจูจุตสึ แต่เริ่มแบ่งแยกจริงๆเมื่อประมาณปี 1920 ไอกิโด สะกดมาจากคันจิสามตัว คือ
ไอ  -   การรวมกัน สมาน
กิ    -   พลัง ลมปราณ
โด  -   วิถี

คำว่า โด เชื่อมต่อกับหลักแนวคิดแบบ เต๋า ซึ่งสามารถพบได้ในศิลปะการต่อสู้แบบอื่น เช่น ยูโด และ เคนโด้ ส่วนคำว่า ไอกิ หมายถึงหลักการต่อสู้ หรือ เทคนิคการคล้อยตามความเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้และใช้แรงไม่มากในการ ควบคุมการขยับร่างกาย ส่วนต่างๆของฝ่ายตรงข้าม ในประวัติศาสตร์ ไอกิ ใช้ฝึกเพื่อการฆ่า แต่ในไอกิโดนั้นใช้เพื่อควบคุมความโกรธโดยไม่สร้าง
ความเสียหายให้เกิดขึ้น ผู้ก่อตั้งไอกิโดได้เคยกล่าวไว้ว่า "การควบคุมความโกรธโดยไม่สร้างความเสียหายให้เกิดขึ้นเป็นศิลปะ
แห่งความสงบ" คำว่าไอกิโด คันจิสามตัวนี้เขียนแบบเดียวกับศิลปะการต่อสู้ของเกาหลี ชื่อ Hapkido แต่ไม่มีความเกี่ยวข้องกันในสองศิลปะนี้